Πώς θα ασχοληθεί με την απογοήτευση, τον πόνο, την απόρριψη, την θλίψη και ότι αυτά μπορεί να φέρει;

Ένας φίλος μου και εγώ μιλούσαμε σήμερα για το θέμα αυτό. Απλά ζήτησε να κλείσει με τον άντρα που είχε δει και συζητούσαμε τους διάφορους τρόπους οι άνθρωποι ασχολούνται με τα θέματα αυτά.

Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, είχα πει ότι σε αυτήν ο χρόνος που περνούμε στην πόνος είναι μια επιλογή. Και ειλικρινά, δεν έχω αρκετά την προσφυγή.

Αν την κατάλαβα καλά, πιστεύω ότι ο ελεύθερος χρόνος τον πόνο γύρω από το τέλος αυτής της σχέσης βοηθά την φέρνει σε νέα βάθη της σαφήνειας. Η σαφήνεια αυτή επιτρέπει στη συνέχεια να την προχωρήσουμε από αυτόν τον πόνο. Έτσι γι 'αυτήν, ο πόνος της απογοήτευσης, απόρριψης και θλίψη μπορεί να είναι ένα δώρο που της κινείται προς τα εμπρός.

Για μένα, και είμαι-ομολογουμένως-πολύ εγκεφαλική διαδικασία μου αναγνωρίζει τον πόνο μου, επιλέγοντας να επικεντρωθεί στην αποκάλυψη της σκέψης που προκαλεί τον πόνο, τον εντοπισμό τι έλειπε για μένα στην κατάσταση που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια μου, και στη συνέχεια να καταλήξουμε σε στρατηγικές που να με βοηθήσει να επικεντρωθεί στην ευτυχία και τη χαρά στη ζωή μου. Αυτό είναι που με βοηθά να προχωρήσουμε. Ο πόνος της απογοήτευσης, απόρριψης και θλίψη μπορεί να είναι ένα δώρο.

Και οι δύο κάνουμε το καλύτερο μας συνειδητά να κινηθούν προς το δώρο που ο πόνος προσφέρει.

Είμαι θετικός, δεν υπάρχει ούτε ένα "σωστό" τρόπο. Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν βλέπω συχνά άλλους ανθρώπους να ξοδέψετε χρόνο με τον πόνο τους, να ψάξω βαθιά μέσα σε αυτήν, αλλά ποτέ δεν φαίνεται πραγματικά να προχωρήσουμε από αυτό.

Coleman Μπαρκς στο βιβλίο του, Η Ψυχή του Ρουμί, δήλωσε: «Υπάρχει μια πτώση που είναι θεραπεία, η οποία μας κάνει πιο ζωντανό, ένα πένθος που απαιτούνται για να εισέλθουν στην περιοχή της άνευ όρων αγάπης.

«Η θερμότητα από τους μάγειρες φούρνο μας σε μια φραντζόλα που είναι νόστιμο και θρεπτικό για την κοινότητα. Ρουμί είναι πάντοτε θετική για τη θλίψη και απογοήτευση, τρελός με το ΝΑΙ στο εσωτερικό όλων των όχι του.

"Ρουμί τρώει τη θλίψη και τη σκιά και να μεταβολίζει τους σε αμηχανία του, παραδόθηκε μόνος, στη συνέχεια προσπαθεί να ζει απλά και γενναιόδωρα από εκεί.

"Ρουμί, δήλωσε:« Έχω σπάσει μέχρι τώρα λαχτάρα, γεμάτη με θλίψη έχω νιώσει στο παρελθόν, αλλά ποτέ σαν αυτό. "

Πιστεύω ότι η διαφορά αυτή είναι συνειδητή σχετικά με την πρόθεσή σας.

Τι νομίζετε;

Με αγάπη,
Μπεθ

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα σχετικά με Coleman Μπαρκς και το βιβλίο του, Η Ψυχή του Ρουμί, με τη μετάβαση στην ιστοσελίδα του στη διεύθυνση: http://www.colemanbarks.com