Σε μια πρόσφατη μετα μίλησα για το πώς προσπαθώ να ακούσω τα πάντα, είτε ως «παρακαλώ» ή «ευχαριστώ», και πώς αυτό υποστηρίζει την ποιότητα της επικοινωνίας και σύνδεσης που έχω με τους άλλους, και ως εκ τούτου βελτιώνει την ποιότητα των σχέσεών μου.

Ενώ η πρακτική αυτή προσφέρει ανεκτίμητη υποστήριξη τόσο για την προσωπική και επαγγελματική μου σχέσεις, υπάρχει μια άλλη πρακτική που πήρα μαζί με τον τρόπο που ταιριάζει με το χέρι-γάντι.

Πριν από πολύ καιρό άκουσα Kelly Bryson, συγγραφέας Μην είστε Νίκαιας, είναι πραγματικά, να ζητήσει από το ερώτημα: «Πού θα μπορούσε να πάει εάν δεν φοβόντουσαν« όχι »;"

Επισημαίνει πως πολλοί άνθρωποι εμποδίζονται από το να πηγαίνουν μετά από ό, τι θέλουν στη ζωή τους από το φόβο της ακοής που επίφοβη λέξη "ΟΧΙ!"

Είναι ένα καλό σημείο, και αυτό που έχω πάρει στα σοβαρά. Εδώ είναι το ερώτημα πώς γίνεται να μου αυτές τις μέρες ...

Πού θα μπορούσε να πάει εάν έχετε ακούσει ποτέ "όχι";

Τι θα πάρει για να μετατρέψει το φόβο σας ακούω τη λέξη "όχι" σε πιο σημαντικές σχέσεις-προσωπικές σας, χρονολόγηση, οικογένεια, δουλειά ...; Ακόμα καλύτερα, πώς θα ήταν αν κανένας ποτέ δεν είπε "όχι" σε σας και πάλι;

Λοιπόν, ο εύκολος τρόπος για να ακούσετε ποτέ δεν είναι ποτέ από κανέναν ζητώντας και πάλι για οτιδήποτε. Ζει το είδος του, όμως, ότι από μικρή δεν είναι;

"Λοιπόν, δεν είναι αναπόφευκτη," μπορείτε να ζητήσετε, "ότι αν ρωτήσετε τους ανθρώπους για πράγματα που μερικοί από αυτούς είναι υποχρεωμένος να πω« όχι »;"

Εδώ είναι το τέχνασμα-και δεν είναι πραγματικά ένα τέχνασμα καθόλου.

Ποτέ μην ακούω το «δεν» ξεκινά με την κατανόηση ότι δεν ακούτε τι λένε οι άλλοι στην πρώτη θέση. Ποτέ!

Μπορείτε μόνο να ακούσει τι ο εγκέφαλός σας σας λέει ότι νομίζετε ότι έχω πει.

Ποια είναι η διαφορά;

Ξέρω ότι θεωρείτε ότι έχετε καταλάβει τι νομίζετε ότι είπα, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι έχετε συνειδητοποιήσει αυτό που ακούσατε δεν είναι αυτό που εννοούσα.

Κάπου διάβασα ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν λέξεις μεταφέρουν μόνο το 10% έως 20% του την έννοια που προορίζεται. Ένα άλλο 20% έως 30% μεταφέρεται μέσω τονισμός, πίσσα, ρυθμός, κλπ. της φωνής. Και το υπόλοιπο, το μεγαλύτερο μέρος της την έννοια, μεταφέρεται μέσω έκφραση του προσώπου και τη γλώσσα του σώματος.

Στη συνέχεια, το δικό σας πλαίσιο του μυαλού θα προστεθεί στο, και τις περιστάσεις σας, και οτιδήποτε άλλο που πηγαίνει μαζί με τον τρόπο που ο εγκέφαλός σας έχει επηρεάσει την ερμηνεία του.

Και εδώ είναι όπου η ερμηνεία σας γίνεται ακόμα πιο αμφίβολη.

Η πιο αντιδραστική είστε να ακούσουμε ορισμένα πράγματα την πιο διαφανή πεποιθήσεις σας, μη αναγνωρισμένη δεσμεύσεις και τη συνήθη ερμηνείες είναι πιθανό να σας προκαλέσει να παρερμηνεύσει προορίζεται έννοια του άλλου ατόμου.

Είναι προφανές ότι ποτέ δεν ακούς τι λέει κάποιος άλλος, θα ακούσετε μόνο ό, τι ο εγκέφαλός σας έχει ερμηνευθεί ότι έχουμε πει.

Πώς να ακούσουν "Όχι", όπως "Ναι"

Το πρόβλημα με τη λέξη "όχι" είναι ότι μεταφέρει πολύ λίγες πληροφορίες. «Όχι» είναι στην πραγματικότητα μια έκφραση ότι κάποιος θέλει κάτι διαφορετικό από αυτό που ζητήσατε, αλλά χωρίς καμία εξήγηση για το τι θέλουν αντ 'αυτού.

Γι 'αυτό δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο συναισθηματικά φορτισμένη λέξη στη γλώσσα από τη λέξη "όχι". Μεταφέρει πολύ λίγες πληροφορίες-και συνήθως να συμπληρώσετε τα κενά με τις χειρότερες πιθανές ιστορίες.

Έχω έρθει να καταλάβουμε ότι όταν ένα άτομο λέει «όχι» σε κάτι που έχω ζητήσει, από όπου και αν στην πραγματικότητα λέγοντας "ναι" σε μια διαφορετική στρατηγική από αυτή που προκύπτει από την αίτησή μου.

"Όχι" απλά σημαίνει ότι προτιμούν μια διαφορετική στρατηγική που πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να τους πάρει ό, τι εκτιμούν ή ό, τι χρειάζονται.

Το "Ναι" παιχνίδι Guess

Έτσι οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε «όχι» σε ό, τι έχετε ζητήσει. Θα είστε πάντα λέγοντας "ναι" σε κάτι άλλο που προτιμούν, αλλά δεν είστε εσείς αφήνοντας σε αυτό που λένε «ναι» στο.

Στο μυαλό μου, η διαπραγμάτευση είναι όλο για τη δημιουργία της ευθυγράμμισης στους τομείς των αξιών και των στρατηγικών και με αυτή τη σειρά.

Έτσι, αφού δεν μπορώ να ακούω "όχι" πια, φυσική κλίση μου είναι να αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τις ανέκφραστες αξίες και τις στρατηγικές ότι το άλλο άτομο προτιμά να εκείνες σιωπηρά την αίτησή μου.

Τι είναι πιο σημαντικό για μένα εδώ είναι να βεβαιωθείτε ότι κάθε φορά καταλήγουμε στη διαπραγμάτευση, να βρούμε στρατηγικές που είναι εξ ολοκλήρου σε αρμονία τόσο με τις αξίες μας και που δεν αφήνουν τίποτα από ότι είτε από εμάς πρέπει να πληρούνται.

Όσον "Όχι" σε ξέρει

Πώς να ενορχηστρώσει μια τέτοια διαπραγμάτευση είναι λίγο πέρα ​​από το πεδίο εφαρμογής ενός blog post. Με απλά λόγια, θα πρέπει να έχετε μια συνομιλία που έχει κυρίως την προσοχή σας για τη δημιουργία ενός ευθυγράμμιση των αξιών σας. Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η εναρμόνιση έχει επιτευχθεί τότε, και μόνο τότε, προσπαθήστε να εκπονήσουν στρατηγικές που θα είναι επιτυχής όσον αφορά τον σεβασμό ό, τι ο καθένας θέλει.

Ακόμη και χωρίς όλες τις διακρίσεις που μπορεί να χρειαστεί να έχουν μια τέτοια συζήτηση, ελπίζω να έχετε πάρει την ουσία του πώς θα μπορούσε πιθανό ότι ποτέ δεν θα ακούσετε «όχι» και πάλι.

Επειδή πραγματικά «όχι» είναι μόνο μια κακή εξέφρασε "ναι".

(Mmmmm, "Διακρίσεις!" Υπάρχει ένα ζουμερό θέμα ...)

Θα σας μεταφέρει σε αυτήν την πρακτική - ναι ή όχι;

Και πάλι, εγώ ενδιαφέρομαι να ακούσω τις σκέψεις σας σχετικά με τη δυνατότητα της ακοής ποτέ "όχι" και πάλι, και τι θα συμβεί την επόμενη φορά που θα προσπαθήσετε ακοής "ναι" αντ 'αυτού.

Μέχρι την επόμενη φορά ...

Δεσμεύεται για την επιτυχία σας,
Νιλ Γκίμπσον